هیچ ملتی بی ارزیابی نتواند زیست.اما اگر درپی پاییدن خوش باشد،نباید آنگونه ارزیابی کند که همسایه اش می کند.
بسا چیزها که ملتی نیک می نامیدوملتی دیگر مایه ی سرافکندگیورسوایی می شمرد.هیچ همسایه دیگری را در نیافته است
وروانش همواره از جنون و شرارت همسایه اش در شگفت بوده است!
بر هر فراز هر ملتی لوحی ازنیکی ها آویحته است.هان!این لوح چیرگی های اوست.هان!این بانگ خواست قدرت اوست.
ستودنی نزد او آن است که بر او دشوار می نماید وآنچه را که دشواروناگزیر می نماید،نیک می نامد.
وانچه را که از درون برترین نیاز بر می خیزد،آن کمیاب،آن دشوارترین را،مقدس می شمرد.
چنین گفت زرتشت....
"نیچه"
+ نوشته شده توسط شراره در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386 و ساعت
6:17 بعد از ظهر |
